COMMENTAAR: De jeugd

VECHTPARTIJEN ONDER JONGEREN lijken steeds meer schering en inslag te worden. Elke dag wordt er wel één of ander filmpje opgenomen en verspreid, van jongeren die elkaar in de haren vliegen. Het geweld dat hiermee gepaard gaat is best schokkend. Dit is een fenomeen waar we ons als samenleving heel erg bezorgd over moeten maken.
Dat de politie preventief heeft opgetreden en één zo een vechtpartij tussen leerlingen van voj-scholen heeft weten te verijdelen, is een goede zaak. Het toont betrokkenheid aan van de buurtmanagers die hun taak als opvoeders naar de jeugd toe goed hebben opgepakt.

Grote groepen jongeren worden tegenwoordig alleen maar gevoed, want dat is alles waar ouders tijd voor hebben. Opvoeding komt niet aan bod

Toch is het van belang dat deze taak wordt uitgebreid naar de scholen en buurtorganisaties. De afdeling Jeugdzaken moet het op zich nemen om regelmatig voorlichting te geven aan jongeren om dit gedrag in de kiem te smoren. Echter, opvoeden begint in de eerste omgeving. Het is noodzakelijke de zaak dus op verschillende niveaus en integraal aan te pakken.
Ouders van deze leerlingen moeten bezocht worden met de vraag waar het fout is gegaan, dan wel waar het fout gaat en hoe de ouders ondersteund kunnen worden in hun opvoedende taak. Ouders hebben het heel vaak zeer moeilijk en hebben meerdere banen. Ze vertrouwen erop dat hun kinderen de gegeven instructies opvolgen, maar ontberen de tijd en energie om na lange werkdagen tijd te steken in hun kinderen.
Grote groepen jongeren worden tegenwoordig alleen maar gevoed, want dat is alles waar ouders tijd voor hebben. Opvoeding komt niet aan bod. We moeten in onze samenleving daarom ook terug naar een model waar kinderen gaan beseffen dat ze rechten én plichten hebben. En dat ze weten dat hun toekomst van niemand anders dan van hunzelf is.
Zij moeten daar verantwoordelijkheid voor nemen, want anders zullen ze ook als ze volwassen zijn die verantwoordelijk niet in goede banen kunnen leiden. We praten nog te veel over kinderen en niet met kinderen. Ook dat behoeft verandering.
Wel is het zo dat een medaille twee kanten heeft: wat voor voorbeelden ziet het kind? Vaak kijken jongeren op naar mensen die in de top van het land zitten. Beleidsmakers en politici zijn veel in het nieuws en zijn figuren die gevolgd worden. Als kinderen kijken hoe bepaalde politici zich opwerken en gedragen dan is de beer los. Vreemd is het dan niet dat er geen voorbeeldig gedrag aan de dag wordt gelegd.
Belangrijke gezegden luiden: ‘It takes a village to raise a child’ en het meer onbekende ‘the child who is not embraced by the village will burn it down to feel its warmth’. Deze twee gezegdes tonen aan dat niet alleen de opvoeding van het kind een aangelegenheid is van de samenleving, ook de misstappen van een kind zullen door iedereen gevoeld worden.
Dat is de reden waarom niemand zich kan onttrekken aan deze grote verantwoordelijkheid om de jeugd te begeleiden naar een betere toekomst toe. Het is in ons aller belang.