COLUMN: Oude motor

REFLECTIE / Iwan Brave
Ooit tankte ik sjiek Shell V-power en gebruikte ik de duurdere ‘high mileage’-motorolie, want dat was volgens mijn monteur goed voor mijn ‘oude automotor’. Hoe schoner de brandstof hoe minder gepruttel. Zolang ik me dat kon veroorloven, deed ik braaf wat werd aanbevolen, want je bent zuinig op je ‘oude auto’.
Ook toen in november 2015 de SRD met 20 procent devalueerde, en daarna bij elke forse koersverhoging, hield ik vol. Ik kreeg te horen dat SOL go further ‘dezelfde mix’ is als de Shell Unleaded en je moest al helemaal niet tanken bij onze eigen Surinaamse Gow2 van Staatsolie.

Bij overvloed hebben we allerlei pretenties, maar bij schaarste laten we die snel varen

Zelfs toen de vrijgelaten dollarkoers verdubbelde bleef het bij de dure brandstofmix. Maar het bittere IMF-recept schrijft voor dat wij ‘marktconforme’ tarieven en prijzen moeten slikken voor stroom en brandstof. Dus ondanks de ‘stabiele’ koers blijven de consumentenprijzen de pan uitrijzen.
Het prijsverschil tussen V-Power en unleaded werd echt te gortig. Mijn automonteur adviseerde voor niet minder te gaan dan Shell Unleaded of SOL go further. Ook was ik overgestapt naar ‘normale’ motorolie. Zo moest ik ook noodgedwongen downgraden op mijn ziektekostenverzekering door politiek wanbeleid.
Van de week sloten ineens de pompen van SOL en Shell omdat de overheid haar rekeningen niet had betaald en zij daardoor hun buitenlandse leveranciers niet. Ojee; ik had maar een halfgevulde tank! Gelukkig kwam snel het opluchtende nieuws: “Servicestations Gow2 blijven volop brandstof bieden.” Haastje-repje ben ik bij Gow2 gaan bijtanken.
Ik heb mezelf flink uitgelachen. Bij overvloed hebben we allerlei pretenties, maar bij schaarste laten we die snel varen. Liever een pruttelende motor dan een lege tank. De sluiting van Shell en SOL duurde kort, maar toch: waar zouden we zijn zonder Staatsolie? Het was een voorproefje van vertrouwen op eigen voorziening. Dat smaakt naar meer!.