Bij voorbaat

SERIEUS!? / Ivan Cairo
De afgelopen dagen was het even schrikken. Eerst kwam het slechte nieuws over het heengaan van Dilip. En zoals het de mens nu eenmaal betaamt, heeft vrijwel iedereen zich gehouden aan het oeroude ‘Over de doden niets dan goeds’. Vrijwel geen enkel onvertogen woord hoorde je over de man, terwijl hij bij leven in sommige kringen werd verguisd.
Dilip kreeg een zeer verdiende waardige uitvaart. Hij was zonder meer een zakenman die bakens heeft verzet in Suriname en op zijn eigen manier een steentje heeft bijgedragen aan het bedrijfsleven in Suriname.

ADVERTISEMENT

Wat ik hier wil aangeven, is dat niemand ziekte wenst, maar dat deze zich op de meest onverwachte momenten aandient of aankondigt

Het ander schrikmoment kwam toen ik een flyer zag langskomen op sociale media waarin een geldinzamelingsactie werd aangekondigd voor ex-assembleelid Carl Breeveld. Nog erger schrikken was het een dag daarna toen ik vernam voor welke ziekte wordt gevreesd: prostaatkanker.
Ongewild moest ik denken aan een paar jaar geleden toen ik out of the blue een avond door een stekende pijn in mijn zij werd gevloerd. De pijn was zo hevig dat ik dubbel gebogen kermend door het huis liep en mijn dochter mij vroeg of ik doodging.
Gelukkig was mijn vervaldatum nog niet aangebroken. Een heel goede vriend, die arts is, aan wie ik kermend van de pijn om advies vroeg, opperde verschillende kwalen. Hij vermoedde een niersteenaanval.
Daar had ik nog nooit eerder last van gehad. Ook had ik geen last van andere kwalen. Maar aan de hand van de symptomen vreesde ik het ergste. De wildste medische scenario’s gingen door m’n hoofd. Op advies van ‘Doc’ deed ik de volgende dag een volledige medische check-up en bloedonderzoek.
Ik kan er nu om lachen, maar met trillende handen maakte ik het resultaatbriefje open om de verschillende waarden telefonisch aan ‘Doc’ door te geven. Ik had geen flauw benul van wat daar stond. De woorden van ‘Doc’, nadat ik hem het resultaat had voorgelezen – ‘A  man disi yongu, je bent kerngezond, afgaande van wat daar staat’ – klonken mij als muziek in de oren.
Hij bleef dus bij zijn eerdere diagnose dat ik kennelijk een niersteentje had dat de hevige pijnen had veroorzaakt. Gelukkig heb ik na die dag niks meer van de pijn gemerkt en probeer ik zoveel als mogelijk het advies van m’n vriend op te volgen: elke avond voor het naar bed gaan een glaasje bier drinken.
Wat ik hier wil aangeven, is dat niemand ziekte wenst, maar dat deze zich op de meest onverwachte momenten aandient of aankondigt. Precies zo als de verhoogde drempelkosten die vorige week door het AZP n aangekondigd en per ommegaande door de regering werden aangehouden.
Je vraagt je af hoe lang nog we zo krakkemikkig met onze gezondheidszorg zullen omgaan en een soort pappen en nathouden beleid zullen voeren. Jan Modaal is in deze situatie kennelijk bij voorbaat ten dode opgeschreven als in aanmerking wordt genomen dat zelfs gewezen parlementariërs financieel alleen niet in staat zijn medische kosten te betalen.
ivancairo@yahoo.com