AANSCHAF FLOWCYTOMETER GESABOTEERD?

In overleg met diverse betrokkenen is vorige week, nota bene op vrijdag 13e, besloten geen flowcytometer meer te kopen voor het St. Vincentius Ziekenhuis (SVZ). Een beetje opmerkelijk dat de hematoloog Oldenstam, die tot twee weken geleden nog pleitte voor aanschaf van de flowcytometer, nu 360 graden is gedraaid. Wij vragen ons af of de hematoloog echt akkoord is gegaan of was zij gewoon in een hoek gedrukt met het besluit van de andere partijen.  Flowcytometrie maakt onderdeel uit van de diagnostiek en de behandeling van kwaadaardige vormen van kanker die in het bloed voorkomen. Een voorbeeld daarvan is acute leukemie. Op vele websites van diverse ziekenhuizen is aangegeven, dat een dergelijk apparaat niet alleen voor de diagnostiek van acute leukemie, maar ook voor een groot deel van de hematologische kankers ingezet kan worden. Ook metingen naar bepaalde cellen die belangrijk zijn bij de behandeling van hiv, kunnen hiermee verricht worden.  Volgens de directie van het SVZ is op dit moment de aanschaf van dit apparaat geen duurzame en doelmatige investering.
Wij vragen ons af, waarom de aanschaf niet doelmatig is als je het apparaat optimaal inzet waarvoor het bedoeld is. Door een prijs te vragen waarbij je alle kosten meeneemt, kan het apparaat toch zichzelf betalen? Zo maak je het toch duurzaam? De directie van het SVZ stelde in haar verklaring, dat de kans dat het gebruik stil komt te vallen door gebrek aan expertise, mankracht en financiële middelen, zeer groot is. Is in deze moderne tijd niet heel veel geautomatiseerd? Dus hoeveel mankracht zal er nodig zijn? We hebben in Suriname een hematoloog, klinisch chemici en analisten. Deze mensen moeten goed opgeleid worden en zullen naar onze mening, expertise opbouwen naarmate ze ermee bezig zijn. Initieel eventueel onder begeleiding van ervaren collega’s en of de fabrikant, eventueel op afstand. In deze moderne tijd kunnen computers van een afstand overgenomen worden, toch? Als het ziekenhuis twee of drie analisten traint, heb je altijd een back-up als iemand uitvalt.
Volgens Amar Ramadhin, minister van Volksgezondheid, is door middel van technische overwegingen het besluit genomen om af te zien van de aankoop van de flowcytometer en daarnaast is ook gelijk gekeken naar alternatieven. De hematoloog heeft zich in een eerder bericht deze week al afgevraagd, hoe goed deze alternatieven, geboden door het ziekenhuis en het ministerie van Volksgezondheid, zijn. Na even wat onderzoek op internet blijkt, dat het bekijken van materiaal onder de microscoop met bepaalde kleuringen niet zulke accurate en betrouwbare uitslagen geeft.  Bij navraag zijn heel veel ziekenhuizen in Nederland al meer dan 30 jaar geleden afgestapt van deze methode.
Een ander alternatief dat geboden is, is het opsturen van beenmerg naar Curaçao, dat binnen een paar dagen de resultaten opstuurt. Wij vragen ons af wat de totale kosten zijn voor de verzending naar Curaçao. Is dit inderdaad goedkoper dan de test hier te laten doen? We hopen dat de minister spoedig een overzicht van de prijsberekening van de test voor flowcytometrie en overzicht van de kosten van diagnostiek op Curaçao publiekelijk maakt, zodat wij beter kunnen begrijpen waarom er voor dit alternatief is gekozen. Andere vragen die wij hebben, zijn: Is het materiaal nog voldoende betrouwbaar na transport en de vele uren die tussen afname en analyse zitten? Bij navraag bij de leverancier van de flowcytometer mag maximaal 24 uur ertussen zitten en bij navraag wordt aangegeven, dat geadviseerd wordt het materiaal het liefst gelijk na afname te analyseren. En wat gebeurt er als er een flinke vertraging optreedt? Weggegooid geld? Vertragingen van enkele uren zijn niet ongewoon bij onze wit-oranje Surinaamse koerier. Wat gaan we doen wanneer een patiënt op het ogenblik van presentatie, medicatie toegediend moet krijgen en niet kan wachten met de afname van materiaal tot vlak voor de vlucht naar Curaçao, die pas drie dagen later is? Diagnostiek moet vooraf aan de behandeling gebeuren. Na behandeling is diagnostiek niet goed meer mogelijk.
De aanschaf van een flowcytometer, in de huidige situatie van de public health sector van Suriname, is naar wij vernemen goed onderzocht en onderbouwd. Waarom betaalt de staat wel voor één Surinamer onder de 18 jaar USD 130.000 om uitgezonden te worden naar Colombia voor behandeling van acute leukemie. Het dubbele kunnen wij niet investeren in een apparaat dat meerdere hematologische aandoeningen snel en accuraat kan diagnosticeren? Het apparaat is niet de oplossing om de mensen hier te houden, maar het is alvast een stap verder. Als de overheid investeert in medicatie en opleiding van verpleegkundig personeel, dan zijn we weer een stap verder. Is het niet de bedoeling dat wij gaan voor de ontwikkeling van Suriname of moeten we altijd van anderen afhankelijk zijn? Volgens het in Starnieuws gepubliceerde artikel, is in de periode 2019 en 2020, in totaal 422 keer onderzoek op beenmergmateriaal gedaan. Hiervan waren 22 onderzoeken voor acute leukemie. De statistieken wijzen uit dat in de periode 2012 tot 2019, er ongeveer 51 gevallen van acute leukemie onder kinderen werden vastgesteld. Dit komt neer op ± 6 kinderen per jaar. Uit gegevens van het St. Vincentius Ziekenhuis … ………… (.)

Lees verder

Bron: . Suriname