COLUMN: Aftellen

COLUMN: Aftellen

14/01/2020 14:00

-
Rozengeur

Gerold Rozenblad
 

Iedereen maakt zich druk over wat na vijf of zes jaar zou moeten gebeuren, wanneer de eerste olie boven komt drijven. Zelden heb ik zoveel uitingen gehoord over hoe en wat er zou moeten gebeuren met al die miljoenen en miljarden waarover wij de beschikking zullen hebben. Bepaalden blij, anderen niet blij. Weer anderen sceptisch. Het ligt er maar aan hoe je erin staat, de wijze waarop de markante gebeurtenis verteert.

Terwijl ik ook voorzichtig blij ben, begin ook ik met het
aftellen. Belangrijkste drijfveer op dit moment? De opmerkingen van
OW-minister Vijay Chotkhan, De bewindsman maakte onlangs bekend dat
zowel het baggeren van de Surinamerivier als de nieuwbouw van de
Jopi Pengelluchthaven gedaan zullen worden door China Harbour
Engeneering Company (CHEC).

Terwijl ik de bui al zag hangen boven de Pengelluchthaven, had
ik eigenlijk ook kunnen weten dat ook het baggeren aan CHEC zou
worden gegund. Er is vrijwel geen groot infrastructureel werk dat
niet meer aan en Chinese aannemer wordt gegund. En daar zit mijn
zorg. Zijn Surinaamse ondernemers plots niet meer in staat twee
bouwstenen op elkaar te leggen?

Wie CHEC googelt ziet het bedrijf overal in de regio opduiken.
Van Guyana tot de Bahamas en van Jamaica tot aan de Kaaiman
eilanden. Overal waar de Exxim bank met geld strooit, komt deze
onderneming die een werkarm is van China Communications
Constructions Company te pas. En die laatste is een
staatsondeneming. En trouwens ook een onderneming die tussen 2009
en 2017 door de Wereldbank was verbannen van alle werken die door
die instelling werden gefinancierd. Corruptie.

We zitten als regio aan handen en voeten vast aan China. Je
leest erover, maar wanneer het hand over hand toeneemt in je eigen
land, vraag je je in gemoede af of de leningen die zo gemakkelijk
worden verstrekt wel zo goedkoop zijn als men doet voorkomen. Het
is maar waar je aan verslingerd raakt wanneer andere
financieringsbronnen opdrogen en je iets moet om enige economische
activiteit op gang te brengen. Ook al is het dat bijkans tachtig
procent van het geleende geld toch weer in de zakken van aan de
verstrekker verdwijnt.

Er zijn verschillende studies die aantonen hoe en op welke
manier China zijn greep op onder andere onze regio aan het
versterken is. Waar ik naar uitkijk is een lokale, vergelijkende,
studie over wanneer wij er slechter voor stonden: de periode
waarbij wij vanwege het geld van het voormalige Moederland naar de
pijpen van de Noordzee moesten dansen, of deze periode, waarbij wij
steeds de handen schudden van een ‘bevriende’ natie. Ik durf er nu
al een fors bedrag op in te zetten dat het elkaar niet veel zal
ontlopen. We lijken op dat stuk wel de ballen van de geit.

Als ik me dan zorgen moet maken over de dagen die verder liggen
dan vandaag en morgen, dan kijk ik over de Corantijn, waar ze nu er
olie gevonden is, eindelijk de rug kunnen rechten. CHEC heeft het
gepresteerd om de renovatie van de Cheddie Jagan luchthaven die
sinds 2013 gaande is tot vandaag niet op te kunnen leveren.

Pas nu slaat Guyana met de buist op tafel en per eind deze maand
kijkt de maatschappij aan tegen en schadeclaim van 7000 US dollar
voor elke dag dat het project niet is opgeleverd. Wij hebben
‘Bakra basi a kaba’ gehad. Met genoegen begin ik af te
tellen naar het moment waarop wij ook kunnen zeggen “omu sneysi
a sari now.” Te beginnen met het palmolieproject te Patamacca,
waar China Zhong Heng Tai, na 15 jaar nog geen moer van heeft
gerealiseerd.

roziegeur@gmail.com


 
Tweet 

Gerelateerde artikelen
………… (DWT)


Lees verder

Bron: De Ware Tijd Suriname